فروردین ۱۳۷۵ : امسال عید سال باحالی بود وارد دبیرستان شدم و دیگه به چشم یک پسر بچه نگاهم نمی کنند . دیگه حوصاله دختر عمو منیژه را هم ندارم . یه موقعی از منیژه خوشم می اومد اما حالا که با مرجان دختر همسایمون مقایسه اش می کنم می بینم خیلی بی ریخته وقتی به مرجان حرف می زنم دلم هری می ریزه پایین . البته فکر می کنم مسعود هم از مرجان خوشش میاد باید یه حالی ازش بگیرم .

خدایا کاری کن که مرجان با مسعود دوست نشه . خدایا یعنی می شه من و مرجان به هم برسیم تلفنی حرف بزنیم و نامه های عاشقانه بنویسیم !

فروردین ۱۳۷۶: همون بهتر که دوستیمون بهم خورد . یه مدت ناراحت بودم ولی حالا که فکر می کنم همچین هم دختر خوشگلی نبود خیلی بچه بود . اون داداش یکبیریش که هم مدام موی دماغ ادم می شد . ولی تجربه خوبی بود با اینکه چند تا پس گردنی و لگد خوردم ولی منطقی فکر می کنم شانس اوردم که دوستیمون به هم خورد . تازه دارم معنی عشق را با لیلا می فهمم . حداقل لینه که حرف زدن دریت و حسابی بلده  از نظر من بزرگتر بودنش اصلا مهم نیست .

خدایا اون با راشتباه کردم . نمی دونستم معنی عشق چیه . خدایا یعنی می شه لیلا پیشنهاد من را قبول کنه و با من دوست بشه ؟

فروردین ۱۳۸۰ : امروز خاطرات سال های پیش را مرور می کردم . همین روزها بود که با لیلا دوست شده بودم . همه چیز گذشت خاطرات خوب و بدش باقی ماند. باید قبول کرد که سرو گوشش خیلی می جنبید و نمی شد کنترلش کرد . دوست داشت ازاد باشه . منم برای همیشه ازادش کردم دختر پرور می گفت تو من را محدود می کنی تو نمی گذاری من با دوستام هم راحت باشم به من شک داری . امروز که خاطرات گذشته را مرور می کردم دیدم که دوران دبیرستان هم دورانی بود ..... آدم بچه است و فکر می کنه عاشقه بادیدن هر دختری عاشق می شه  بچگی هم عالمی داره ؟!

فروردین ۱۳۸۱ : چند روزه اومدم مرخصی ولی باید برگردم پادگان تو خدمت نمی شه خاطرات نوشت ولی به محض تموم شدن دوران سربازی تمام خاطرات این مدت را می نویسم تا اون موقعه نرگش هم درسش تموم می شه وبا اون ازدواج می کنم . طفلک خیلی از دوری من سختی می کشه .

خدایا کاری کن سربازیم زودتر تموم بشه تا بتونیم با هم ازدواج کنیم .

فروردین ۱۳۸۲: روحیه ام خیلی داغونه اصلا حوصاله نوشتن ندارم . دل خوش کرده بودم به نرگس اما اون با معرفت و عاشقی که ازش می نوشتم باهام کاری کرد که قدرت قلم دست گرفتن را هم نداشته باشم . زندگی برام رنگی نداره . شاید این اخرین نوشته هام باشه وشاید دیگه اصلا وجود نداشته باشم .

خدایا می خوام هیچوقت ازدواج نکنم کمکم کن !

فروردین ۱۳۸۳ : چند ماهی هست که از زندگیم با مریم می گذره همه چیز ناگهانی اتفاق افتاد اشنایی - خواستگاری  . ازدواج زیاد نمی تونم دفتر خاطراتم را از صندوقم بیرون بیارم . اگه به دستش برسه . بفهمه من تو چند سال گذشته چند بار عاشق شدم پوستم را می کنه به مریم گفتم تا حالا با هیچ دختری در ارتباط نبودم تو اولین عشقم هستی حالامی فهمم که ادم تا ازدواج نکنه عاشق هم نمی شه .

خدایا عشق مارا جاودانه کن .

فروردین ۱۳۸۵ : داشتم فکر می کردم من و دختر عمو منیژه دیگه بچه نیستیم هر دو تجربه یک زندگی ناموفق را هم داریم از بچگی با هم بزرگ شدیم و به خلقیات هم اشنایی کامل دارمی از کودکی منیژه اولین عشقم بود و تو این مدت این عشق را سرکوب می کردم وبه خودم دروغ می گفتم .

خدایا من و منیژه را به هم برسون .

دیگه نمی خوام خاطره بنویسم . هیچ فایده ای نداره فقط امکان داره مثل اتفاق سال گذشته به دست همسرم بیوفته تا روزگارم سیاه بشه . همین خاطراتی که تا حالا  نوشتم رو میندازم تو جوب شاید یه بیکاری بخونه و بخواد باهاش کتاب داستان چاپ کنه و یا اینکه ..........

نوشته شده در دوشنبه پنجم دی 1384ساعت توسط لیلا خانم | |